ARBEIDSMARKT & CARRIÈRE• 31 juli 2026• 12 minuten leestijd
Vrijwel dagelijks deel ik vacatures, stageplaatsen en oproepen van werkzoekenden en werkgevers binnen de interieurbranche.
Niet omdat ik recruiter ben , verre van dat. En ook niet omdat iemand mij daarvoor betaalt.
Ik doe het belangeloos omdat ik een verbinder ben. Ik heb door de jaren heen een groot internationaal netwerk opgebouwd en zet dat graag in als springplank voor mensen en bedrijven binnen de interieurbranche.
Want het is een prachtig vakgebied. Een branche vol creativiteit, vakkennis en passie. Van woonwinkels en interieurstudio’s tot vastgoedstylisten, projectinrichters, keuken- en badkamerzaken en ontwerpers.
Ik gun werkgevers goede collega’s. En ik gun studenten, starters en ervaren professionals een plek waar zij hun talent kunnen inzetten en verder ontwikkelen.
Maar hoe vaker ik vacatures en oproepen deel, hoe meer één tegenstelling me opvalt.
Werkgevers zeggen dat ze geen personeel kunnen vinden. Tegelijkertijd spreek ik mensen die dolgraag willen werken, maar nauwelijks binnenkomen.
En dus blijft één vraag door mijn hoofd spelen:
Hoe kan het dat werkgevers zeggen dat ze geen mensen kunnen vinden, terwijl zoveel mensen juist op zoek zijn naar werk?
Ergens tussen de vacature en de sollicitatie lijken twee werelden elkaar mis te lopen. En ik denk dat daar méér aan de hand is dan alleen een personeelstekort.
Twee werelden die elkaar mislopen
Wanneer je de krantenkoppen leest, lijkt de conclusie eenvoudig:
Er is een personeelstekort. Punt.
Maar hoe langer ik naar de praktijk kijk, hoe minder eenvoudig het wordt.
Een tekort aan personeel betekent namelijk niet automatisch dat er geen mensen zijn die willen werken. Ik zie studenten die na hun opleiding moeite hebben om een stageplek of eerste baan te vinden. Ervaren interieurprofessionals die nauwelijks worden uitgenodigd voor een gesprek. Mensen die keer op keer solliciteren en steeds dezelfde automatische afwijzing ontvangen of helemaal niets horen.
Tegelijkertijd zie ik werkgevers maandenlang dezelfde vacature opnieuw plaatsen omdat ze de juiste kandidaat niet kunnen vinden.
Daar schuurt iets.
Zeker in de interieurbranche. Want uiteindelijk draait ons vak niet alleen om diploma’s, softwarekennis of het aantal jaren ervaring. Het draait om mensen. Om luisteren, adviseren, vertrouwen creëren en begrijpen wat een klant nodig heeft.
En juist die kwaliteiten laten zich lang niet altijd vangen in een cv.
Misschien hebben we dus niet alleen een tekort aan mensen. Misschien hebben we ook een probleem in de manier waarop werkgevers en werkzoekenden elkaar proberen te vinden
De zoektocht naar de perfecte kandidaat
Wanneer ik vacatures lees, zie ik regelmatig indrukwekkende wensenlijsten.
Ervaring in verkoop. Ervaring in interieur. Commercieel sterk. Creatief. Representatief. Flexibel. Beschikbaar in het weekend. Kennis van tekenprogramma’s. Affiniteit met social media. Stressbestendig. Zelfstandig én tegelijkertijd een echte teamspeler.
Het liefst iemand die vanaf dag één volledig inzetbaar is.
Natuurlijk begrijp ik dat een werkgever de best mogelijke kandidaat zoekt. Een nieuwe
medewerker kost tijd, geld en begeleiding. Een verkeerde keuze wil je voorkomen.
Maar soms vraag ik me af:
Zoeken we nog naar een goede collega, of zoeken we inmiddels naar de perfecte collega?
Want die laatste bestaat waarschijnlijk niet.
De één brengt twintig jaar ervaring mee in klantadvies. De ander komt net van school en zit vol actuele kennis en nieuwe ideeën. De één is commercieel ontzettend sterk, terwijl de ander uitblinkt in creativiteit of juist in het contact met klanten.
Precies die verschillen kunnen een team sterker maken.
Toch lijken vacatures steeds vaker geschreven voor iemand die vrijwel alles al beheerst. En wanneer die kandidaat zich niet aandient, blijft de vacature openstaan.
Misschien moeten we daarom niet alleen kijken naar wat iemand vandaag al kan, maar veel vaker naar wat iemand morgen kan leren
Ondertussen staan mensen stil
En aan de andere kant staat iemand te wachten.
Iemand die tijd heeft genomen om zich in een bedrijf te verdiepen. Een motivatie heeft geschreven. Een cv heeft aangepast. Misschien een portfolio heeft samengesteld en met oprechte hoop op verzenden heeft gedrukt.
En vervolgens blijft het stil......
Geen uitleg. Geen feedback. Geen mogelijkheid om zichzelf toe te lichten. Soms een automatische afwijzing en soms zelfs helemaal geen reactie.
Dat is niet alleen frustrerend voor de sollicitant. Het kan ook een gemiste kans zijn voor de werkgever. Een cv vertelt namelijk maar een klein deel van het verhaal. Zeker in de interieurbranche.
Een goede interieuradviseur heeft niet alleen productkennis nodig. Je moet kunnen luisteren naar een klant die zelf nog niet precies weet wat hij wil. Doorvragen. Aanvoelen waar iemand over twijfelt. Vertrouwen creëren en woonwensen vertalen naar keuzes die werkelijk bij iemand passen.
Oprechte interesse, inlevingsvermogen, geduld, commercieel gevoel en mensenkennis zijn moeilijk af te lezen aan een cv.
En misschien zit daar wel een belangrijk deel van het probleem:
We beoordelen steeds vaker documenten, terwijl we uiteindelijk mensen zoeken.
Waar is het misgegaan?
Als werkgevers staan te springen om nieuwe collega’s en er tegelijkertijd zoveel mensen graag willen werken, waarom lijkt de afstand tussen die twee dan alleen maar groter te worden? De manier waarop we solliciteren is de afgelopen jaren sterk veranderd.
Vacatures bereiken binnen korte tijd veel meer mensen. Werkgevers ontvangen soms grote aantallen reacties en moeten sneller selecteren. Begrijpelijk, maar die snelheid heeft ook een keerzijde.
Waar een sollicitatie vroeger vaker het begin was van een gesprek, is het nu steeds vaker een
eerste schifting op papier.
Een cv wordt beoordeeld en zodra iemand niet voldoende aansluit op het vooraf bepaalde profiel, kan de sollicitatie al eindigen voordat die persoon de kans heeft gekregen zichzelf werkelijk te laten zien.
En juist daar wringt het.
Een cv vertelt waar iemand heeft gewerkt, welke opleiding iemand heeft gevolgd en hoeveel ervaring er op papier staat.
Maar het vertelt veel minder over de kwaliteiten die in de interieurbranche juist ontzettend belangrijk zijn.
Hoe luister je naar een klant die zelf nog niet weet wat hij mooi vindt? Hoe stel je iemand gerust die twijfelt over een grote aankoop? Hoe vertaal je losse woonwensen naar een interieur waarin iemand zich daadwerkelijk thuis voelt?
Dat lees je niet uit een lijst met functies en diploma’s.
Toch lijkt de nadruk steeds vaker te liggen op wat iemand al kan, in plaats van op wat iemand nog kan ontwikkelen.
Want uiteindelijk draait onze branche om mensen. Om vertrouwen.
Om verbinding. En misschien begint de oplossing wel precies daar.
We kijken te veel naar wat iemand al kan
Dat zie je ook terug in veel vacatures.
De lat ligt hoog en de wensenlijst wordt steeds langer. Werkgevers zoeken iemand die direct zelfstandig kan werken, commercieel sterk is, creatief meedenkt, digitale systemen beheerst, flexibel inzetbaar is en het liefst zonder uitgebreide begeleiding kan instappen.
Vanuit het perspectief van een ondernemer is dat begrijpelijk. Een nieuwe medewerker kost
tijd en geld en niemand zit te wachten op een verkeerde keuze.
Maar juist daar ontstaat een spanningsveld.
Wanneer we alleen zoeken naar mensen die volledig aan alle eisen voldoen, sluiten we automatisch een grote groep uit.
Niet omdat zij het werk niet zouden kunnen.
Maar omdat ze op dit moment nog niet exact
binnen het profiel passen.
Terwijl vrijwel iedereen in een nieuwe functie dingen moet leren. Iedere organisatie heeft haar eigen werkwijze, klanten, systemen en cultuur.
Misschien moeten we daarom weer vaker kijken naar potentieel, motivatie en leervermogen, in plaats van uitsluitend naar het bewijs dat iemand alles al eerder heeft gedaan.
We zijn steeds beter geworden in het beoordelen van profielen, maar misschien iets minder goed
in het leren kennen van mensen..
Werkzoekenden kijken óók anders naar werk
Die verandering zit niet alleen aan de kant van werkgevers.
Ook werkzoekenden kijken anders naar een baan dan een aantal jaren geleden. Een vast contract en een goed salaris zijn nog steeds belangrijk, maar steeds vaker spelen ook andere vragen mee.
Past deze organisatie bij mij?
Krijg ik ruimte om mezelf te ontwikkelen?
Is er aandacht voor een gezonde werk-privébalans?
Kan ik mezelf zijn binnen het team?
Dat zijn geen onredelijke verwachtingen. Het laat juist zien dat mensen bewuster nadenken over waar zij hun tijd, kennis en energie in willen investeren.
En precies daarom is het zo opvallend dat werkgevers en werkzoekenden elkaar steeds minder lijken te vinden.
De werkgever zoekt een betrokken collega die zich voor langere tijd aan het bedrijf wil verbinden.
De werkzoekende zoekt een werkgever waar hij of zij zich voor langere tijd wíl verbinden.
Op papier zou dat uitstekend bij elkaar moeten passen.
In de praktijk lijkt de ontmoeting tussen
die twee steeds vaker mis te gaan.
Misschien is dát wel het fenomeen waar we naar moeten kijken. Niet alleen of er voldoende vacatures of kandidaten zijn, maar wat er tussen die vacature en die kandidaat gebeurt waardoor de verbinding niet tot stand komt
Tijd om weer naar mensen te kijken
Misschien is dat uiteindelijk waar we weer naartoe moeten.
Niet werkgevers de schuld geven. Niet werkzoekenden gelijk geven. En ook niet doen alsof
er één simpele oplossing bestaat voor een complexe arbeidsmarkt.
Maar wél kritisch blijven op de conclusie:
“Er is nu eenmaal een personeelstekort.”
Want als vacatures maanden openstaan terwijl gemotiveerde mensen tegelijkertijd moeite
hebben om binnen te komen, vertelt die conclusie maar een deel van het verhaal.
Misschien zijn we steeds meer waarde gaan hechten aan wat eenvoudig meetbaar is:
diploma’s, functietitels, jaren ervaring en softwarekennis.
Terwijl juist andere eigenschappen in
de praktijk het verschil kunnen maken.
Nieuwsgierigheid. Inlevingsvermogen. Luisteren. De rust om een klant mee te nemen in een keuze. De energie die iemand binnen een team brengt.
Juist in de interieurbranche zijn dat geen bijzaken. Ze vormen de basis van het vak.
Misschien moeten we tijdens sollicitaties daarom vaker kijken naar wat iemand morgen kan betekenen, in plaats van uitsluitend naar wat iemand gisteren al heeft gedaan.
Dat vraagt tijd en aandacht. En soms ook het lef om iemand een kans te geven die niet voor honderd procent aan alle functie-eisen voldoet, maar wél de juiste instelling, motivatie en persoonlijkheid meebrengt.
Juist daar kunnen de mooiste samenwerkingen ontstaan.
Misschien ligt de oplossing weer in verbinding
Ik blijf daarom vacatures, stageplaatsen en oproepen binnen de interieurbranche delen.
Niet omdat ik denk dat ik de oplossing voor het personeelstekort in handen heb. Maar omdat ik
geloof dat iedere verbinding ertoe doet.
Achter iedere vacature zit een ondernemer die zijn bedrijf wil laten groeien en iemand
zoekt die daarbij kan helpen.
Achter iedere sollicitatie zit een mens die zijn kennis, ervaring en talent graag ergens wil inzetten.
Het zou zonde zijn als die twee elkaar mislopen omdat we steeds meer zijn gaan zoeken naar het perfecte profiel en steeds minder naar de persoon daarachter.
Er is ongetwijfeld sprake van personeelstekorten. Maar dat verklaart niet waarom tegelijkertijd zoveel gemotiveerde mensen moeite hebben om een plek te vinden.
Ergens tussen zoeken en gevonden worden is afstand ontstaan.
Ik hoop daarom dat dit artikel geen eindpunt is, maar het begin van een gesprek. Tussen werkgevers, ondernemers, studenten, starters én ervaren professionals.
Niet om elkaar de schuld te geven.
Maar om beter te begrijpen waar het onderweg is gaan schuren.
Want uiteindelijk draait onze branche om mensen. Om vertrouwen. Om verbinding. En misschien begint de oplossing wel precies daar.
Hoe kijk jij hier tegenaan?
Ik ben benieuwd hoe jij dit ervaart.
Herken jij deze ontwikkeling binnen de interieurbranche? Zie je werkgevers die al maanden
zoeken, terwijl je tegelijkertijd mensen kent die dolgraag aan de slag willen maar nergens tussenkomen?
Of ervaar jij het juist heel anders? Deel vooral jouw ervaring. Als werkgever, ondernemer, student, starter of ervaren interieurprofessional.
Niet om te bepalen wie er gelijk heeft, maar om beter te begrijpen waarom twee partijen die elkaar nodig hebben elkaar zo vaak mislopen.
Misschien brengen we samen iets onder woorden wat al langer speelt, maar waar we nog moeilijk de vinger op kunnen leggen.
Waarom Succesrecept© anders is
Er zijn genoeg cursussen, coaches en losse trainingen die je vertellen hoe je meer klanten krijgt of beter zichtbaar wordt. Maar ondernemen begint niet met een Instagram-post of een nieuwe website. Het begint met een stevig fundament.
Succesrecept© is ontstaan vanuit mijn eigen ondernemersreis. Niet vanuit theorie, maar vanuit de fouten, twijfels en lessen
die ik zelf heb meegemaakt.
Ik miste een praktische, nuchtere aanpak die speciaal was ontwikkeld voor interieur-, vastgoed- en opruimstylisten.
Daarom heb ik die zelf ontwikkeld.
Help mee om de kloof te verkleinen
Werk jij in de interieurbranche en ben je op zoek naar een nieuwe collega, interieuradviseur, stylist of stagiair?
Of ben je juist op zoek naar een baan, stageplek, afstudeerplek of nieuwe uitdaging?
Stuur mij gerust een bericht.
Ik deel regelmatig belangeloos vacatures, stageplaatsen en oproepen binnen mijn netwerk, omdat ik geloof dat we elkaar als branche verder helpen door kansen zichtbaar te maken.
Ik ben geen recruiter en ik bemiddel niet. Ik bied simpelweg mijn netwerk als podium om werkgevers en werkzoekenden een grotere kans te geven elkaar te vinden.
Dus heb jij een vacature? Zoek je een stageplek? Of wil je jouw zoektocht naar een nieuwe functie onder de aandacht brengen? Laat het me weten. Ik deel jouw oproep graag binnen mijn netwerk.
Want soms begint een nieuwe baan, stage of mooie samenwerking gewoon met iemand die jouw bericht op het juiste moment deelt.
Over de auteur
Marcella van Eijsden is founder van Succesrecept© Leerschool voor interieur- en vastgoedstylisten. Vanuit haar jarenlange praktijkervaring
als ondernemer, verkoopstylist en interieurstylist helpt zij interieur- en vastgoedstylisten bij het bouwen van een winstgevend en toekomstbestendig bedrijf.
Met de Succesrecept© Leerschool vertaalt zij ondernemersvraagstukken naar praktische stappen, heldere keuzes en een stevig fundament waarop stylisten met vertrouwen kunnen groeien.
Founder van Succesrecept© Leerschool voor interieur- en vastgoedstylisten.
Meer praktische artikelen om direct mee aan de slag te gaan.
Carrière & ondernemerschap
Wat doe je na je interieuropleiding? Meer mogelijkheden dan je denkt
Ontdek welke richtingen je op kunt na je opleiding: van een baan of stage tot je eigen onderneming.
Acquisitie & positionering
Waarom stylisten met talent geen betalende klanten krijgen
Overweeg je zelfstandig verder te gaan? Ontdek waarom vakmanschap alleen niet genoeg is om klanten aan te trekken.
Ondernemerschap & fundament
Succesrecept© Ondernemen voor stylisten
Wil je een eigen bedrijf opbouwen? Lees hoe je werkt aan een stevig fundament voor je stylingbedrijf.
Reacties
Laat een reactie achter